Mehmet Şükrü Efendi, yaşadığı dönemde Burdur'da saygıyla anılan ve “Çeşmecizâde” lakabı ile tanınan bir âlimdir. Derslerini Burdur Çayı kenarında Sadrazam Halil Hamîd Paşa'nın tahminen H. 1197/M. 1783 tarihinde yaptırdığı ancak "Çeşmecizâde" ismiyle bilinen medresede vermiştir. Bu medreseye aynı tarihte Sadrazam Halil Hamîd Paşa, kitaplık yaptırmış ve çok sayıda kitabl vakfetmiştir. Tahminen H.1150/M.1738-1739 tarihlerinde vefat eden Çeşmecizâde'nin kabri Burdur'un en eski mezarlığı olan "Öküz Battı" güzergâhındadır. Birçok kimse tarafından senenin her zamanında kabri ziyaret edilmiştir. Mühim ve kıymetli eserleri Burdur'da meydana gelen yangınlarda yanmış ve kaybolmuştur.
"Çeşmecizâde" Mehmet Şükrü Efendi ile ilgili anlatılagelen bir menkıbe vardır: Çeşmecizâde ile sürekli karşı karşıya gelen İshak Efendi isminde bir zât varmış. Her ikisi de birbirlerine karşı büyüklük eder, üstünlük iddiasında bulunurlarmış. Bu iki zât bir gün tesadüfen "Muhaddis Köprüsü" denilen yerde karşılaşmışlar. Her ikisi de birbirlerine takdir ve iktidârını teslim ettirecek bir keramet göstermeyi arzu ederlermiş. Köprü üzerinde birbirleriyle selamlaştıktan sonra Çeşmecizâde: "İshak Efendi baki" demiş ve köprünün altından akan suyu göstererek "Kif ya ma! / Dur ey su!" diye suya hitap etmiş. Akan su, derhâl hareketini durdurarak köprü önünde toplanmaya başlamış ve suyun akıntısı durmuş. Suyun durarak birikmeşine hayretle bakan İshak Efendi'ye "İshak! Haydi söyle de şu dere yoluna devam etsin." demiş. İshak Efendi, bu keramet karşısında bir şey söylemeyerek Çeşmecizâde'nin ellerine kapanmış. İlm-i zâhirdeki kudretine rağmen bu derece manen kuvvetli olamadığını itiraf ve teslim ederek Çeşmecizâde'nin manen büyüklüğünü kabul etmiştir.
Kaynak: Şevkiye Kazan, “Burdurlu Meşhurlar”, Burdur 2021, Burdur Valiliği, s.314