Burdurlu Sinan Efendi, Nehcî mahlasıyla edebiyat dünyasınca bilinmeyen bir âlim ve şâirdir. Hadâiku'l-Hakâyık fî Tekmileti'ş-Şakâik adlı Atâî'nin Şakâik Zeylinde anlatılan el-MevIâ Sinan aslen Burdurludur. Mahlası Nehcî'dir. Kabiliyetini göstererek icâzet aldıktan ve mülâzemetle ber-murâd olduktan sonra 40 akçe ile Bursa'da Bayezid Paşa Medresesi'nden ayrılmışken H. 1005 Şabanında 
(M. 1596) Edirne'ye Taşlık Müderrisi olmuştur. H.1012 Şa'banında (M. 1603) Halebîye pâyesine terfi olundu. H. 1014 Zilhiccesinde (M. 1605) Üç Şerefeli'ye nâil ve H.1017 Zilka'desinde (M. 1608) Sahna vasıl olup H. 1018 Muharreminde (M. 1609) Ankara kazası tevcih olundu. Aynı sene Zilka'desinde azledildi. H. 1021 Rebiülevvelinde (M. 1612) Konya kazası verildi. H. 1022 Zilhiccesinde (M.1613) tekrar azledildi. H.1027 Rebiülevvelinde (M. 1617) Bağdat Hükûmeti ile isteğine kavuştu. H.1028 Recebinde (M.1618) görevden alındı. H. 1033 Ramazan'ında (M. 1623) Medine-i Münevvere kazası ihsan olundu. Mısır'dan gemi ile Yenbû İskelesi'ne çıkıp yolculuk esnasında vefat etti. Cenazesi Medine'ye gönderilip Baki Mezarlığı'nda defnolundu. H. 1034 Cemazelâhiresinde (M. 1624) ölüm haberi geldi. İlmi ve maarifiyle, salih ve iffetli yaşayışıyla tanınmış biri idi.
Kaynak: Şevkiye Kazan, “Burdurlu Meşhurlar”, Burdur 2021, Burdur Valiliği, s.313